▲ Դեպի վեր

ՎԵՐՋԻՆ ԼՈւՐԵՐԸ

Լուսին Վարդանյանն իր ծնողների՝ ամուսնուն դեմ լինելու, իրենց բաժանման, հանուն սիրո միանալու մասին և ոչ միայն

Ես նման տեղեկություն չունեմ. Սենոր Հասրաթյանը` Լևոն Մնացականյանի պաշտոնից ազատվելու լուրերի մասին

Հայ ծնողների կողմից Ռուսաստանում լքված 3 ամսական փոքրիկը տեղափոխվեց Հայաստան

Անձնական նկատառումներով եմ դուրս եկել Հ1-ից` այդ նյութն ամբողջովին զրպարտանք է. Ալեքսանդր Հակոբյան

Մշակույթի փոխնախարարն ինձ ասաց՝ «Այդքան բարձր կարծիքի՞ եք ձեր ու ձեր թատրոնի մասին». Ժիրայր Դադասյան



2018-11-08 22:32:56

Երեւանի մնջախաղի պետական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Ժիրայր Դադասյանն իր դժգոհությունն է հայտնել թավշյա հեղափոխությունից հետո ՀՀ Մշակույթի նախարարության աշխատանքի վերաբերյալ: Նրա խոսքով՝  իր դժգոհությունը խիստ սուբյեկտիվ է, քանի որ նախորդ իշխանության օրոք 20 տարվա պայքարից հետո ի վերջո Մնջախաղի թատրոնին շենք ու գումար էր հատկացվել, սակայն հեղափոխությունից հետո նոր իշխանությունը հրաժարվել է նախկին Գրապալատի շենքը հատկացնել Երեւանի մնջախաղի պետական թատրոնին:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

«Հիմա ես ոչ թե կարծիք եմ հայտնում Մշակույթի նախարարության եւ մշակույթի նախարարի վերջին վեց ամիսների աշխատանքի վերաբերյալ, այլ փաստն եմ արձանագրում, որ այս տարվա ապրիլ ամսին պետք է սկսվեր մեր թատրոնին հատկացված տարածքի շինարարության մրցույթը, սակայն հայտնի քաղաքական իրադարձության պատճառով մրցույթը կանգ առավ, իսկ արդեն նոր իշխանությունը որոշեց, որ դա առհասարակ չի արվելու, իսկ թե ինչու՝ ինքս պատճառները չգիտեմ: Երբ փորձեցի հետաքրքրվել, ինձ ասացին, որ նախկին Գրապալատի շենքը հուշարձան է համարվում, բայց վստահեցնում եմ՝ այն Երեւանի հուշարձանների ցուցակում չկա, հետո ասացին, որ նպատակահարմար չէ գումար հատկացնելը, այսինքն՝ ստացվեց, որ 20 տարվա մեր պայքարը դարձյալ ապարդյուն էր՝ մնջախաղի թատրոնը կրկին մնում է առանց սեփական շենքի»,-Life.panorama.am-ի հետ զրույցում նշել է նա ու շարունակել.

«Արդեն 20 տարի ղեկավարում եմ այս թատրոնը, եւ ամեն տարի, ամեն օր պայքարելով ու բազմաթիվ ակցիաներ անելով՝ ես վերջապես կարծես թե հասել էի մեր նպատակին, բայց նոր իշխանության օրոք ամեն ինչ պարզապես հօդս ցնդեց, իսկ դրան նորմալ վերաբերվել ես չեմ կարող: Ապրիլ-մայիս ամսին, երբ մարդիկ դուրս էին եկել փողոց, նրանք փորձեցին իրենց դժգոհությունը արտահայտել, նրանք հաստատ չէին ցանկանում այսօրվա իրականությունը տեսնել: Մարդիկ ուզում էին, որ հրաժարվեր նախկին իշխանությունը, բայց դա չէր ենթադրում, որ այսպես պետք է լիներ»:

Ժ.Դադասյանի խոսքով՝ նախկին իշխանության կատարած լավ գործերը պետք է ստվերի տակ չառնել.

«Նախկին իշխանությունը պատրաստ էր բյուջեից հատկացնել 260 մլն. դրամ, որպեսզի կառուցվեր Մնջախաղի թատրոնի շենքը: Եթե այն «տականք», «կոռումպացված» նախկին իշխանությունը, որ միայն «թալանում էր», պատրաստ էր տակը մնացած գումարով մեզ համար թատրոն կառուցեր, ապա կարելի էր մտածել, որ մեր այսօրվա «արդար», «ազնիվ» իշխանության կողմից մեր շենքին հատկացվող գումարը եռապտիկ կավելանար, բայց ոչ՝ նրանք ընդհանրապես նպատակահարմար չեն գտնում շենք տրամադրել: Ասեմ, որ նախկին «կոռոմպացված» իշխանության ժամանակ կառուցվեց Մատենադարանի նոր շենքը, կառուցվեց Կոմիտասի անվան թանգարանը, Շառլ Ազնավուրի տուն-թանգարանը եւ մի շարք այլ կարեւոր ու արժեքավոր կառույցներ, եւ հիմա ժողովրդի արձագանքը ես շատ վատ եմ ընկալում. նրանք մոռացել են այն ամենը, ինչ արվել է, բայց չի կարելի գլուխներն ավազի մեջ մտցնել ու ոչինչ չտեսնել»,- հավելել է նա:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ըստ Ժ. Դադասյանի՝ Մշակույթի նախարարությունում մշակութային գործիչներին չեն ճանաչում ու արժանվույն չեն գնահատում:

«Երբ ամռանը հանդիպեցի Մշակույթի նախարար Լիլիթ Մակունցի եւ երիտասարդ փոխնախարար Տիգրան Գալստյանի հետ, վերջինս իրեն շատ լկտի պահեց խոսակցության մեջ: Երբ նրան մատնանշեցի Մնջախաղի թատրոնի հաղթանակները միջազգային մի շարք մրցույթներում, որով մենք հանրահռչակում ենք մեր մշակույթը՝ առանց մի դրամ նախարարությունից գումար վերցնելու, Տիգրան Գալստյանն ինձ ասաց՝ «Այդքան բարձր կարծիքի՞ եք ձեր ու ձեր թատրոնի մասին»: Դուք պատկերացնո՞ւմ եք այդ պահին իմ վիճակը: Իսկ Լիլիթ Մակունցը փորձում էր ինձ հանգստացներ՝ ասելով, որ նրանք հավասար պայմաններ են ուզում ստեղծեն, դե ես էլ հենց հավասարություն եմ ուզում՝ Երեւանում բոլոր թատրոնները շենք ունեն, միայն մենք չունենք, թող ստեղծվեն հավասար պայմաններ»,- ընդգծել է նա:

Հարցին, թե Ժիրայր Դադասյանը նոր կառավարության ձեւավորվելուց հետո ո՞ւմ է տեսնում Մշակույթի նախարարի պաշտոնում, պատասխանել է.

«Պետք է լինի մշակութային քաղաքականության կոնցեպտ, եթե չկա առանցք,  թե ինչ ենք մենք ուզում տեսնել ասենք տասը տարի անց, ապա ոչինչ անել հնարավոր չէ: Պետք է լինի նպատակ, որին պիտի հասնել քայլ առ քայլ: Եթե սա չլինի, ինքս ոչինչ ոչ մեկից չեմ ակնկալի»:







Нравится





Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել Asekose.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ: Նյութերի ներքո` վիրավորական ցանկացած արտահայտություն կհեռացվի կայքից:

Լրահոս

На следующий день я пришел в редакцию с большим советским фотоаппаратом. Эта камера снимала на широкую пленку. На каждом пленке можно было снять 12 кадров. Заняв свое место, я стал ждать.