▲ Դեպի վեր

ՎԵՐՋԻՆ ԼՈւՐԵՐԸ

Forbes-ում հայտնված հարուստ հայուհու ստեղծած ապարանջանի վաճառքի գումարը կտրամադրվի հայ անապահով ընտանիքներին

Չափազանց կարևոր գործընթաց ենք սկսել և շատ հետևողական շարժվելու ենք առաջ. Կարեն Կարապետյան

Անի Զախարյանը դատապարտվեց 1.5 տարվա ազատազրկման. պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվի

Անեծք է որևէ մեկին նման բան մաղթել....Սերժ Սարգսյանի խոսքը կառավարությունում

«Ես չեմ ուզում մահանալ». նախկին զինծառայողը բուժում է պահանջում



2017-06-19 16:57:29

Պայմանագրային նախկին զինծառայող Դավիթ Հակոբյանին քայլելու համար մեծ ջանքեր են պետք։ Բակից տուն դառնալը մեծ դժվարություն է։ 2011-ին Երևանի մայրաքաղաքային գնդում պայմանագրային զինծառայության է մտել։ Ամեն ինչ սկսվեց մեկ տարի անց, երբ աղիքային բորբոքում ստացած Դավիթը հայտնվեց Մուրացանի հոսպիտալում։ «Չեմ հիշում ոնց են ինձ առաջին վիրահատությունն արել, առաջին վիրահատությունն ինչ–որսխալ ա եղել, երկրորդն են արել, երկրորդից հետո ընկել եմ կոմայի մեջ ու սենց վիճակ աառաջացել մոտս»,- «Ա1+»-ի հետ զրույցում ասում է Դավիթ Հակոբյանը։ Նա 28 տարեկան է, ապրում է Արմավիրի մարզի Մայիսյան գյուղում։ 2006-2008 թվականներին Արցախում սահմանային զորամասում է ծառայել։

Առողջական խնդիրներ չի ունեցել նաև պայմանագրային զինծառայության մտնելիս։ Մուրացանի բժիշկները հեռացրել են Դավիթի աղիքը, ինչից հետո նա անշարժացել է՝ քայլելը դարձել է գրեթե անհնարին։ «Էս ամեն ինչը առաջացել է կոնկրետ վիրահատության հետևանքներից, սաղ սխալ է եղել, էդմարդը չգիտեմ ինչ ձև է արել վիրահատությունը, բժշկին նկատի ունեմ՝ Տոնոյան Գագիկին»,- պատմում է նա։ Ոտքն սկսել է գետնին դնել Կարմիր խաչի հիվանդանոցում բուժվելու արդյունքում։ Սկզբում ՊՆ-ն ցանկացել է զինծառայողի բուժումը Գերմանիայում կազմակերպել՝ անգամ կանչել են Մուրացանի հոսպիտալ, անհրաժեշտ փաստաթղթեր պահանջել. «Մի շաբաթ հետո ինձ ասեցին, որ չենքուղարկում՝ առանց պատճառն ասելու»։

Մանրամասները՝ սկզբնաղբյուր կայքում




Нравится






Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել Asekose.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ: Նյութերի ներքո` վիրավորական ցանկացած արտահայտություն կհեռացվի կայքից:


Լրահոս

На следующий день я пришел в редакцию с большим советским фотоаппаратом. Эта камера снимала на широкую пленку. На каждом пленке можно было снять 12 кадров. Заняв свое место, я стал ждать.