▲ Դեպի վեր

ՎԵՐՋԻՆ ԼՈւՐԵՐԸ

Հայաստանի հանդեպ սերն ինձ մղեց ձեր լեզուն սովորելուն.Իրանցի աստղագետ

«Սրտիս թագուհի» երգը Սեյրան Օհանյանի կնոջ կատարմամբ

Այս քայլը կնպաստի, որ թուրքերը հարգեն հայերին.Աստղադիտարանի տնօրենը՝ Թուրքիայի որոշման մասին

Իրանը ողջունեց Թուրքիայի՝ Հայաստանին միանալու որոշումը

Միջազգային դափնեկրի կոչմանն արժանացած առաջին հայ երաժիշտը, ում նկարը երկար ժամանակ չի իջեցվել Հրապարակից



2017-11-14 15:22:00

«Նրան մոռացել են Հայրենիքում, բայց շատ լավ հիշում են արտերկրում»,- մասնագիտությամբ թուրքագետ, ասպիրանտ Սերգեյ Մանվելյանը 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ դասական կատարողական արվեստի խոշորագույն ներկայացուցիչ, լեգենդար թավջութակահարուհի Մեդեա Աբրահամյանի մասին  գիրք է գրել, որտեղ ամփոփված են նրա կյանքի և բեմական գործունեության վերաբերյալ արժեքավոր նյութեր՝ հուշեր, հոդվածներ, լուսանկարներ, նամակներ:

«Առաջին մասում Մեդեայի հուշերն են. ներկայացված են մարդիկ, ովքեր մեծ դեր են խաղացել նրա ստեղծագործական հասունացման գործում: Սկսում եմ նրա մանկությունից:  Տիկին Մեդեան խոսում է նաև իր անվան մասին՝ նշելով, որ իրեն այդպես տատիկն է կոչել՝ դերասանուհի  Սաթենիկ Աբրահամյանը, ով 1920-30-ական թվականներին խաղացել է Հայաստանի նորաստեղծ Առաջին պետական թատրոնին կից ստուդիայում(այժմ՝ Գ.Սունդուկյանի անվան ազային ակադեմիական թատրոն), մասնակցություն ունեցել «Մեդեա» ներկայացման մեջ:

Անդրադարձ կա պատմական մի իրադարձության՝ Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Առաջինի հետ հանդիպմանը, որը տեղի է ունեցել 1957 թվականին:

Մեդեա Աբրահամյանն ավարտելով Մոսկվայի կոնսերվատորիան, որպես մենակատար հրավիրվել է Հայֆիլհարմոնիա և մայրը որոշել է թավջութակի հարցով դիմել Վազգեն Առաջինին, ով խոստացել է նամակ գրել իր մեծահարուստ ընկերոջը: Մեկ ամիս անց նրանք նամակ են ստացել.պարզվել է՝ գործիքն արդեն գնված էր:

«Ճաշից հետո սենյակ բերվեց ֆարոտի գործիքը: Երբ այն հանեցին պատյանից, ինձ թվաց, թե Իտալիայից պետք է բերած լինեին հին և չգիտեմ ինչու՝ սև գործիք, բայց այդպես չէր: Հանդիպման ավարտին Վեհափառն ինձ ու մայրիկիս մեկական ժամացույց նվիրեց, մետաքսյա շարֆ և արտասահմանից ուղարկված գործվածքներ՝ բեմական զգեստների համար»,-հիշում է տիկին Մեդեան:

Թավջութակահարուհու կյանքում մեծ դեր է ունեցել նաև Մստիսլավ Ռոստրոպովիչը՝ ժամանակի մեծագույն երաժիշտներից մեկը, ով 1953 թվականին Ռումինիայում հանուն խաղաղության և բարեկամության երիտասարդության և ուսանողության 4-րդ փառատոնի ժամանակ  գնացել է ետնաբեմ ու խնդրել, որ Մեդեան սովորի Մոսկվայի կոնսերվատորիայում:

Գրքի երկրորդ մասում լուսանկարներ, ազդագրեր են, հոդվածներ: Երրորդում նամակներ են ծնողներից, արտերկրի երաժիշներից: Իսկ վերջում նվագացանկն է»,-Asekose.am-ի թղթակցի հետ զրույցում ասաց Սերգեյը:

Նրա փոխանցմամբ՝ գրքում 21 լեզուներից թարգմանված նյութեր կան: Անդրադարձել է  հոդվածների, որոնք գրվել են թավջութակահարուհու՝ այս կամ այն երկիր այցելության ժամանակ:

«Այսօր մոռացված անուն է, բայց ժամանակին շատ մեծ  հեղինակություն է եղել: Արգենտինայում մինչ օրս պաշտում են նրա երաժշտությունը: Ուկրաինայի ֆիլհարմոնիայի տնօրենը, դաշնակահարներից մեկն ու ևս մեկ կոմպոզիտոր վերջերս նամակ էին գրել նրա անունով բացված ֆեյսբուքյան էջին, որը ես եմ վարում: Հետաքրքրվում էին, թե ինչպե՞ս է, ի՞նչ է անում:

Նա եղել է 1950-90-ական թվականների հայ կոմպոզիտորների մուսան: 100-ից ավելի երաժշտություններ գրվել են միայն նրա համար:  Թավջութակը, որը մինչ այդ եղել է նվագախմբային՝ Մեդեա Աբրահամյանի շնորհիվ լայն տարածում է ստացել որպես առանձին գործիք: Նա առաջին հայ երաժիշտներից մեկն է, ով միջազգային դափնեկրի կոչմանն է արժանացել՝ 1955 թվականին՝ Պրահայում: Ու այդ առիթով իր ուսուցչի՝ Լևոն Գրիգորյանի հետ 1952 թվականին արված լուսանկարը կախվել է Հանրապետության Հրապարակում և երկար ժամանակ չի իջեցվել: Այն ժամանակ միջազգային մրցույթում հաղթելն այսօրվա նման հեշտ չի եղել»,-ընդգծեց գրքի հեղինակը:

Քանի որ Սերգեյ Մանվելյանը, 23-ամյա այս երիտասարդը նաև  «Լուսինե Զաքարյանը ժամանակակիցների հուշերում» գրքի հեղինակն է, հետաքրքվեցինք, թե ի՞նչ տվեց նրան երկու կյանքերի ուսումանսիրությունը.

«Երկուսի մարդկային որակներն ինձ գրավել են: Տիկին Մեդեան ինձ խորհուրդ է տվել ապրել արժանապատիվ կերպով, կյանքը ծառայեցնել ինչ-որ մի արժեքի ստեղծմանը, իզուր չանցկացնել այն: Նա ինձ սովորեցրել է թվիստ պարել: Մի անգամ էլ Կասկադի աստիճանները այդ տարիքում գերադասեց ոտքով իջնել, քան օգտվել շարժասանդուղքներից: Շատ օրինակելի է…. »,-նկատեց Սերգեյը:

Անի Կարապետյան







Нравится





Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել Asekose.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ: Նյութերի ներքո` վիրավորական ցանկացած արտահայտություն կհեռացվի կայքից:

Լրահոս

На следующий день я пришел в редакцию с большим советским фотоаппаратом. Эта камера снимала на широкую пленку. На каждом пленке можно было снять 12 кадров. Заняв свое место, я стал ждать.