«Հարթակ»-ի հյուրն է երգչուհի Լիլիթ Կարապետյանը։

-90ականներն անհնար էր պատկերացնել առանց Լիլիթ Կարապետյանի երգի:-Հետոլռություն ու նորից վերադարձ: Ինչպիսի՞ Լիլիթ է վերադարձել:

 -Հետաքրքիր հարց է: Երբևիցե չէի մտածել, թե ինչպիսի, բայց այս պահին փորձեմ ասել այն, ինչ զգում եմ: Նախկին Լիլիթից պահպանվել են արժանապատվությունը, մանկականությունը, ճշտապահությունը և շրջապատող մարդկանց մասին մտահոգվելն ու բարին կամենալը: Իսկ այդ ամենը չէր կարող իմ մեջ չպահպանվել, որովհետև փոխանցվել են գեներով ու նաև դաստիարակվել եմ հրաշալի ընտանիքում: Ինչն է, սակայն, փոխվե՞լ… Անցել եմ փշոտ, խոչընդոտներով լի ճանապարհ, որոնք ստեղծված էին արհեստականորեն՝ խանգարելու համար: Ապրել եմ ցավ, վիշտ, կսկիծ: Ունեցել եմ նաև անթիվ հրաշալի պահեր, սիրո գեղեցիկ պատմություն: Ցավոք, ունեցել եմ նաև կորուստներ: Բայց ամենակարևորը ապրում եմ մայրության բերկրանքը, որն աշխարհում ոչ մի բանի հետ չեմ կարող համեմատել: Կարծում եմ՝ այս ամենից երևում է, թե ինչպիսի Լիլիթ է վերադարձել: Մի խոսքով, կյանքը սիրում եմ իր բոլոր լավ ու վատ կողմերով:

-Լռությունը նրանով է լավ, որ քեզ վերագտնելու, ներսդ հայացք գցելու,վերաարժեքավորելու հնարավորություն է տալիս: Ի՞նչ տվեց քեզ:

-Եթե միայն իմ լռությունը ինքնակամ լիներ… Ես չեմ ցանկացել լռել՝ ինձ լռեցրել են.. ուստի այն ինձ ոչինչ չի տվել, պարզապես տարիներս անցան նյարդերիս հաշվին:

-Եթե ժամանակին չհրաժարվեիր Բրիթնի Սփիրսի նախկին պրոդյուսերի հետ 10 տարովպայմանագիր կնքելուց, ըստ քեզ՝ այսօր ինչպիսի՞ն կլիներ կյանքդ:

-Եթե այդ պայմանագրից հրաժարված չլինեի, վստահ կարող եմ ասել, որ ոչ միայն հայերի համար կերգեի, ոչ միայն հայկական շոու-բիզնեսի համար կստեղծագործեի, այլև համաշխարհային: Որովհետև եթե այնտեղ քեզ առաջակում են կոնտրակտ և դա անում է մարդ, ով շատ փորձառու է ու աշխարհին տվել է հայտնի երգչուհիներ, ուրեմն քո մեջ տեսել է այն ամենն, ինչով առաջնորդվում են արհեստավարժ պրոդյուսերները:Զրույցը  վարեց Արփի ՎԱՆՅԱՆԸՄանրամասն՝ թերթի այսօրվա համարում

Մանրամասն՝ թերթի այսօրվա համարում