▲ Դեպի վեր

ՎԵՐՋԻՆ ԼՈւՐԵՐԸ

Ձեր հարսանիքներին ես եմ երգելու․․․Աննա Հակոբյանի հետ քաղցկեղի դեմ բուժվող երեխաներին էր այցելել Ձախ Հարութը

Ռուբեն Ռուբինյանը ԵԽԽՎ-ում պատահաբար դեմ է քվեարկել ռուսական պատվիրակության ձայնի վերականգման իրավունքին

Երիտասարդ պատգամավորը ԱԺ նիստին եկել էր sexual look-ով

Հրդեհներից խուսափելու լավագույն տարբերակը բնության եւ շրջապատի նկատմամբ բարձր պատասխանատվության զգացումն է

«Դե դուք ձեր ասածն արեք, ես էլ իմ ասածն անեմ». ի՞նչ է իրականում տեղի ունեցել Մեղրիի զորամասում



2019-03-25 18:20:31

Մի քանի օր առաջ Մեղրիի զորամասը լքելու համար մոտ 2 տասնյակ զինծառայող տեղափոխվել է Արցախի զորամասեր, որպես «պատիժ»: Պատժվել է նաեւ հրամանատարական կազմը, մի քանի սպաներ պաշտոնանկ են արվել: Մեղրիում տեղի ունեցածի մասին 3 օր առաջ epress.am կայքում բարձրաձայնել էր զինվորներից մեկի մայրը: Տիկնոջ հայտարարությանն արձագանքեց ՊՆ խոսնակ Արծրուն Հովհաննիսյանը՝ հայտարարելով, որ տեղեկությունը միակողմանի է ներկայացվում, ՀՀ ԶՈւ-երում կարգազնացությունները և անհնազանդությունները անթույլատրելի են և պատժվելու են օրենքի ողջ խստությամբ: Ինչ է իրականում տեղի ունեցել Մեղրիի զորամասում:

Զորամասի հրամանատարի մարտական պատրաստության գծով արդեն նախկին տեղակալ, փոխգնդապետ Արմեն Գասպարյանը «Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում ասաց, որ իրականում բուն պատճառները չեն ասվում, թե ինչ է եղել. «Մի շարք զինծառայողներ բավականին լկտի են իրենց պահել: Բազմիցս հրամանատարության կողմից տույժերի են ենթարկվել»,- ասաց Գասպարյանը:

Նրա խոսքով՝ բուն պատճառն առաջացել է մեկ զինծառայողի՝ շարքային Կ. Մուսայելյանի պատճառով: «Այդ զինծառայողը մեր դժվար դաստիարակվողների ցուցակի մեջ է, բազմիցս կալանքների է ենթարկվել: Սրանից մի ամիս առաջ էլ քրեական գործ է հարուցվել նրա դեմ՝ թմրանյութ պահելու համար: Գալիս է մեր բանակային կորպուսի հրամանատար գեներալ Վալերի Քոչարյանը, զրուցում է նրանց հետ, բացատրում է, որ նորմալ ծառայեք՝ հասեք ձեր ընտանիքներին, բայց այս զինծառայողների վրա չի ազդում: Շարք չեն կանգնում, այլ համազգեստով են լինում՝ սպաների համար թույլատրված, սափրված չեն լինում, այլ սապոգներ են հագնում»,- ասաց Գասպարյանը:

 

 

 

 

 

 

 

Կայքի հարցին՝ ի սկզբանե նրանք այդպե՞ս են ծառայել, Գասպարյանը պատասխանեց. «Ոչ, այդպիսի բան չի եղել: Այդ զինծառայողին մնում էր 3 ամիս, որ զորացրվեր: Մինչեւ զինվորական երդում ընդունելը այդ զինծառայողը գլուխ էր պահում, թե չէր կարողանում քայլել, զանգել եմ ծնողին, բացատրել եմ, որ ձեր տղան չի կարողանում քայլել: Ուղարկել ենք հոսպիտալ, ամեն ինչ նորմալ է եղել: Երդման արարողության օրը պարզվեց, որ նորմալ էլ քայլում է: Հետո նրա բջջային հեռախոսի մեջ հայտնաբերեցինք, որ նա մի զինվորի գլխին էր խփում, կոպիտ ասած՝ կայֆավատ էր լինում վրան: Դրանից հետո կալանք ենք ուղարկել: Բանակային կորպուսի հրամանատարը խոսելուց հետո հասկանում է, որ նա չի ուղղվում եւ որոշում է Մուսայելյանին տեղափոխել այլ զորամաս: Նա էլ իմանալով, որ իրեն տեղափոխում են ուրիշ զորամաս, մարտի 17-ին գալիս մտնում է մեր զորամասի հրամանատարի մոտ եւ ասում է. «Էդ լսել եմ ինձ տեղափոխում ե՞ք», հրամանատարը ասել է՝ այո, նա էլ, թե՝ դե դուք ձեր ասածն արեք, ես էլ իմ ասածն անեմ: Մուսայելյանը անձնակազմին շարում է, ստորաբաժանումներում իր ընկերների հետ է խոսում՝ 20 հոգուց ավելի, որ հիմա կալանքի տակ են, պայմանավորվում են, որ զորքը հանեն, տանեն քաղաք, որ Մուսայելյանին չտեղափոխեն: Ու իրենք այդպես անհնազանդություն են դրսեւորում, զորքը ճաշարան չի մտնում՝ մինչեւ Մուսայելյանը չի ասում: Զինվորներն էլ ուզած-չուզած նրան լսում են, որ հետո իրար մեջ խոսակցություն չունենան:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Գնում են քաղաք մոտ 200-250 զինծառայող: Գնում եմ, իրենց մոտ խոսում եմ, ոստիկանություն, ոստիկանության պետ, հրամանատարական կազմ, բոլորը այնտեղ են լինում: Զինծառայողները ինձ տեսնում են, ասում են՝ պարոն փոխգնդապետ, չենք թողնում մոտիկանաք Կարոյին: Հետո քաշում եմ մի կողմ, Կարոյին ասում եմ՝ այս ի՞նչ ես անում, նա էլ՝ թե բա պարոն փոխգնդապետ, հորս արեւ, էս ձեր թեման չի, դուք գնացեք, գործ չունեք: Զինվորներն էլ չեն թողնում նրան: Ու այդ ամբողջ անձնակազմը հարբած են լինում: Հետո հրամանատարն էլ է գալիս, խոսում ենք, նրանց բերում ենք զորամաս: Երեկոյան չեն քնում, ասում են՝ մենք ուզում ենք հրամանատարը երաշխիք տա, որ Կարոն չի տեղափոխվելու զորամասից: Հրամանտարն ասում է՝ բարձրացեք վերեւ, ես կորպուսի հրամանատարի հետ կխոսեմ: Նրանք էլի չեն քնում, սկսում են բարձր ձայներ հանել, գոռալ»,- պատմեց զորամասի հրամանատարի տեղակալը:

Գասպարյանի խոսքով՝ զորամաս է այցելել նաեւ Մեղրիի քաղաքապետ Մխիթար Զաքարյանը եւ բացատրել է, որ սիրուն բան չեն անում: «Նրանք էլ ասում են՝ մեզ երաշխիք է պետք, որ Մուսայելյանը չի տեղափոխվելու զորամասից: Հաջորդ օրը բանակային կորպուսի հրամանատարը գալիս է նրանց հետ խոսելու: Զորամասի հրամանատարը Մուսայելյանենց գումարտակին հրաման է տալիս, որ բարձրանան վերեւ՝ խոսելու համար: Հրաման է տալիս, չեն կատարում զորամասի հրամանատարի հրամանը: Ասում է՝ չե՞ք լսում, որ ասում եմ՝ քայլով մարշ, դարձյալ ռեակցիա չեն տալիս: Մուսայելյանն ասում է՝ քայլեք, նրանք քայլում են դեպի դուրս, այլ ոչ վերեւ՝ խոսելու: Հետո հաջողվում է նրանց բերել՝ խոսելու: Կորպուսի հրամանատարն ասում է՝ չենք տեղափոխելու մի որոշ ժամանակ, մինչեւ տեսնենք՝ այս վիճակն ինչ է լինելու:

 

 

 

 

 

 

 

Մուսայելյանն ասում է՝ դե լավ տղերք, գնացինք: Մինչեւ այդ էլ Մուսայելյանը զինվորներին ասում է՝ տղերք չմտածեք, ես գիտեմ՝ ինձ դատելու են, բայց ես ձեզ բերդերում էլ եմ պահելու, ես սաղ տեղերն էլ ապրած ունեմ: Դրանից հետո նրանց տեղեկացնում ենք, որ պիտի պատժվեն, մարդիկ կալանք պետք է ստանան նման արարքի համար եւ հարցնում են՝ ովքե՞ր են կազմակերպիչները, թող դուրս գան շարքից: Մուսայելյանի ընկերները դուրս են գալիս շարքից, ասում են՝ բա մենք ենք կազմակերպել, Մուսայելյանը կապ չունի: Ու այդ մարդկանց ռազմական ոստիկանությունը մեքենաներով տանում է Կապանի ոստիկանություն:

Ասում են՝ Գասպարյանը շորեր է ճղել, չեմ ժխտում՝ եղել է այդպիսի դեպք: Բազմիցս անձնակազմին զգուշացվել է՝ այդ համազգեստները, որ ձեզ ուղարկել են, չի թույլատրվում, հանեք, մեր տրամադրածները հագեք: Ասում են՝ պարոն փոխգնդապետ, լվացել ենք: Ժամանակ ենք տալիս, հինգշաբթի ասում ենք՝ լվացեք, շաբաթ օրը ստուգելու ենք: Հիմա ասում ենք՝ տղա ջան, քո ծնողը կարողանում է ուղարկել, մյուսի ծնողը չի կարողանում, չի էլ թույլատրվում, ինչո՞ւ ես հագնում այդ համազգեստը: Գալիս են զորամասը ստուգելու, տեսնում են՝ բոլորը խայտաբղետ գույներով համազգեստներ են հագել: Մարտի 16-ին նայում ենք, ինչքան այդպիսի համազգեստներ կան, վնասում ենք, որպեսզի գնան փոխեն: Գնում փոխում են, հետո թե այս մատերիալը մեզ դուր չի գալիս, մաշված է: Այդ 20-ից ավելի զինվորները բազմիցս անձնակազմի մեջ խռովություններ են գցել: Ես ծառայության մեջ էլ չլինեմ, թույլ չեմ տա, որ գյուղից եկած համեստ երեխային ինչ-որ տականք նեղացնի: Գյուղում մեծացածը մեղք չունի, որ գյուղում անասուն է պահել, իսկ այս մեկն էլ Երեւանից է եկել, ճարտար բառեր գիտի»,- ասաց հրամանատարի տեղակալը:

 

 

 

 

 

 

Գասպարյանը նշեց, որ բողոքողներից մեկն էլ զինծառայող Ն. Գրիգորյանի մայրն է: «Նա էլ այդ վատ ծառայողներից մեկն է: Տեղափոխել էինք մեր ստորաբաժանումներից մեկը, այդ ստորաբաժանման հրամատարն ասաց՝ ես չեմ կարողանում այս զինվորի հետ ծառայել, տեղափոխեք: Քանի որ հրաման չէր կատարում, պառկած տեղից վեր չէր կենում: Այդ զինվորին տեղափոխում են Արմավիրի ուսումնական զորամաս՝ սերժանտական դասերի, սակայն այնտեղից էլ հետ են ուղարկում, ասում են՝ այս զինծառայողը չի կարող սերժանտ լինել, վատ վարք ունի եւ հրամաններ չի կատարում: Ինչ-որ տեղեր գրում են, թե ես Երանոսյանի բարեկամն եմ, բայց ոչ մի բարեկամական կապ չունեմ նրա հետ: Պաշտոնանկ են արվել հրամանատարի 4 տեղակալներ՝ նաեւ ես, գումարտակի հրամանատար, մի շարք այլ սպաներ: Մոտ 20 սպա կամ պաշտոնանկ է արվել կամ այլ զորամաս է տեղափոխվել: Արցախը սարքել են պատժավայր, ես էլ եմ Արցախում ծառայել: Այդ 20-ից ավելի զինծառայողները ուղղակի տեղափոխվել են Հայաստանի եւ Արցախի տարբեր սահմանային զորամասեր»,- ասաց Գասպարյանը:

Շարունակությունը՝ սկզբնաղբյուր կայքում







Нравится





Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել Asekose.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ: Նյութերի ներքո` վիրավորական ցանկացած արտահայտություն կհեռացվի կայքից:

Լրահոս

На следующий день я пришел в редакцию с большим советским фотоаппаратом. Эта камера снимала на широкую пленку. На каждом пленке можно было снять 12 кадров. Заняв свое место, я стал ждать.