|
Ռազմական փորձագետ Կարեն Վրթանեսյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Եկեք ինքներս մեզ հարց տանք. ինչպե՞ս կարձագանքեր նիկոլական ամբողջ համակարգը, եթե հայ ընտանիքի վրա հարձակումը լիներ ոչ թե Սյունիքում, այլ Շիրակում, ու եթե հարձակվողը ոչ թե ադրբեջանցի լիներ, այլ ռուս։
Արդյոք նիկոլաթուրքական #ստիզավոդ-ը եռանդով լծվելո՞ւ էր դեպքը լղոզել-կոծկելու-շեղելու գործին, իսկ հետո փորձեր մեղքը զոհերի վրա գցել (ինչը դասական victim-blaming է)։
Թե՞ հակառակը՝ աշխարհով մեկ աղմուկ կբարձրացնեին, վայրկենապես Գյումրիում ռուսական ռազմաբազայի դիմաց ցույցեր կկազմակերպեին՝ մոբիլիզացնելով իրենց ամբողջ ռեսուրսը՝ սկսած մանկապարտեզների դայակներից, վերջացրած դիջեյներով ու կարգալույծ ստեփաններով։
Այս հարցը տվեք ու կհասկանք, որ հայ զոհը նիկոլականներին հետաքրքրում է միայն ու միայն իրենց շահի տեսանկյունից։
Նիկոլականներից ոչ մեկն ինքն իրեն հարց չի ուզում տալ. «Լավ, իսկ եթե երեխաներիս հետ ես ռաստվեի զինված ադրբեջանցուն, օրինակ՝ Շաքիի ջրվեժ գնալիս, ի՞նչ էր լինելու»։ Առավել ևս իրենցից ոչ ոք նման հարց չի տա իր շեֆերին։ Իրենք պատրաստ են ընդհանրապես անջատելու ապրումակցումը, որը մարդկային բազային հատկանիշներից է, միայն թե շարունակեն օգտվել համակարգի բարիքներից (աշխատավարձ, պարգևավճարներ, պաշտոններ, տենդերներ ևն)։
Ավելին՝ Ֆեյսբուքում երեկվանից շարունակվող քարոզչական հիստերիան մի հստակ ուղերձ ունի. «Ադրբեջանցին ինչ ուզում է, կարող է անել հայերիդ հետ, հաշտվեք դրա հետ»։
Օկուպացիան պարտադիր չէ պոզով-պոչով լինի, օկուպացիան հենց սա է։ Նիկոլական համակարգը ոչ թե հայկական իշխանություն է, ինչպես շատերն են դեռ շարունակում համարել, այլ տեղացի կոլաբորանտնորեից հավաքած օկուպացիոն վարչակարգ։
Օկուպացիայի դեմ հնարավոր չէ պայքարել, մինչև չհասկանանք, որ օկուպացիայի մեջ ենք ապրում»։
|
