Անհնար է Ս. Սարգսյանի և Ի. Ալիևի միջև ռազմատենչության առումով հավասարության նշան դնել և պրոբլեմ չունենալ ճշմարտացիության հետ: Անհնար է ճշմարտացիության հետ պրոբլեմ ունենալ և ակնկալել իրավապաշտպանի, քաղաքացիական ակտիվիստի հանրային ընկալմանը: Լավագույն դեպքում՝ տկարամիտի վատագույն դեպքում՝ Թիֆլիսի «փողով լացողի» այս դեպքում փողով ցույց անողի: Թեև դժվար է ասել թե երկու դեպքերից որն է լավագույնը կամ վատագույնը: Այստեղ միայն Սերժի հարցը չի այլ Հայոց պետականության, որի բանակի միսիան այս տարածաշրջանում սկսած 1992-ից եղել է թույլ չտալ հայկական 2-րդ ցեղասպանությունը արդեն 20-րդ դարի վերջում ինչը նա փայլուն իրականացրել է:

Ապրես Զոհրաբյան