«Սիսական» ջոկատի հրամանատար, պահեստազորի գնդապետ Աշոտ Մինասյանի (Աշոտ Երկաթ) ուղերձը՝ կալանավայրից․ «Դու այս ի՞նչ արեցիր, ա՛յ տղա, դու այս ի՞նչ արեցիր։
Մարդիկ միշտ տպավորվում են իրերի արտաքին փայլից։
«Ղեկավարն էլ ժամանակ առ ժամանակ պետք է ժողովրդին զբաղեցնի և շեղի տոնախմբություններով և հանդիսություններով»։
Նիկոլո Մաքիավելի
Մարդիկ սիրում են այն ամենը, ինչը տպավորիչ է, շքեղ ու առասպելական։ Դիպիր նրանց հույզերին և նրանք ամբոխներով կհավաքվեն քո ներկայացմանը։
Տեսողական պատկերը զանգվածների սրտերին հասնելու ամենաարագ ուղին է։ Դու և քո թիմը սիրում եք արյունահեղություն։ Ուրախանում եք, երբ մեծ բազմություններով են կոտորվում, միայն նրանց մեջ ձեր հարազատներից ու մերձավորներից չլինեն։
Դուք թաքցնում եք ձեր ուրախությունը, կեղծ հառաչում, ծնկի իջնում և կեղծ կարեկցական խոսքեր ասում՝ ձեր սրտինը թաքցնելու համար։
Դու Հուլիոս Կեսարը չես, որ դրամատիզմ հաղորդելով քո կերպարին՝ փորձես շահել ժողովրդի ու ամբոխի խղճմտանքը և վերընտրվես որպես ժողովրդի ընտրյալ։
Թատրոնն ավարտված է, և Աննան էլ Կլեոպատրան չէ, այլ` Էրատոն»։