Տնտեսագետ Տիգրան Ջրբաշյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «PISA-Ի ԱՂՄՈՒԿԸ ԿԱՆՑՆԻ։ ՀԵՏՈ՞։ Մի քանի օր, գուցե մի քանի շաբաթ դեռ կքննարկենք PISA-ի արդյունքները։ Կլինեն հարցազրույցներ, բացատրություններ, քննադատություն, արդարացումներ, նոր հայտարարություններ։
Հետո աղմուկը կանցնի։
Եվ ինձ համար հենց այդ ժամանակ է առաջանալու ամենակարևոր հարցը․
Ի՞նչ է փոխվելու Հայաստանի կրթական քաղաքականության մեջ PISA 2025-ից ՀԵՏՈ՝ համեմատած նրա հետ, ինչ անում էինք PISA-ից ԱՌԱՋ։
Մինչ PISA-ի արդյունքները մենք արդեն ունեինք նոր պետական չափորոշիչ, նոր դասագրքեր, լաբորատորիաների ծրագիր, ուսուցիչների կամավոր ատեստավորում և աշխատավարձերի բարձրացման մեխանիզմներ, դպրոցաշինության մեծ ծրագիր և կրթության ֆինանսավորման աճ։
Այս ամենը սկսվել էր մինչև PISA-ի արդյունքների հրապարակումը։ Կառավարությունն էլ այսօր հենց այս ծրագրերն է ներկայացնում որպես արդեն ընթացող բարեփոխումներ։
Հիմա վարչապետը նաև շատ ավելի կոշտ մոտեցում է հայտարարել ուսուցիչների ատեստավորման հարցում։
Լավ։
Բայց եթե PISA-ն մեզ իսկապես նոր և կարևոր տեղեկություն է տվել մեր կրթական համակարգի վիճակի մասին, ապա պետք է լինի նաև շատ պարզ պատասխան՝
Ի՞ՆՉ ԵՆՔ PISA-ԻՑ ՀԵՏՈ ԱՆԵԼՈՒ ԱՅԼ ԿԵՐՊ։
Ի՞նչ ենք դադարեցնելու։
Ի՞նչ ենք արագացնելու։
Ի՞նչ նոր գործիքներ ենք ներդնելու։
Ի՞նչ գործող ծրագրեր ենք վերանայելու։
Որտե՞ղ ենք ավելացնելու ֆինանսավորումը, իսկ որտեղի՞ց ենք այն տեղափոխելու։
Ի՞նչ կոնկրետ և չափելի արդյունքներ ենք ուզում ստանալ արդեն 2027 թվականին։
Եվ ինչպե՞ս ենք հասկանալու՝ ստացել ենք դրանք, թե ոչ, եթե հաջորդ պաշտոնական PISA-ն լինելու է միայն 2029 թվականին։
Կառավարությունն ասում է, որ PISA 2025-ի արդյունքները կարևոր ելակետային տվյալ են՝ նոր չափորոշչի և ընթացող բարեփոխումների ազդեցությունը հետագայում գնահատելու համար։
Համաձայն եմ։
Բայց ելակետ ունենալը դեռ քաղաքականություն չէ։
Հիմա ինձ հատկապես հետաքրքրում է նաև 2027 թվականի պետական բյուջեն։
Եթե PISA-ից հետո մենք իսկապես այլ կերպ ենք գնահատում խնդրի մասշտաբը և այն դարձնում ենք ազգային առաջնահերթություն, դա պետք է երևա ոչ միայն հայտարարություններում։
Դա պետք է երևա ծրագրերում, միջոցառումներում, պատասխանատուներում, չափելի թիրախներում և բյուջեում։
Այդ պատճառով առաջիկա ամիսներին ինձ համար ամենահետաքրքիր համեմատությունը լինելու է շատ պարզ՝
PISA-ԻՑ ԱՌԱՋ → PISA-ԻՑ ՀԵՏՈ
Ի՞նչ է իրականում փոխվել քաղաքականության, գործողությունների, չափման համակարգի և բյուջեի մեջ։
Որովհետև կա նաև շատ ավելի պարզ սցենար։
Մի քանի շաբաթից PISA-ի շուրջ աղմուկը կանցնի։ Մենք բոլորս կհանգստանանք և հանգիստ կապրենք մինչև հաջորդ PISA-ն՝ 2029 թվականին։
Իսկ հետո նորից կզարմանանք արդյունքներից։
Չեմ կարծում, որ այս անգամ մենք մեզ նման շռայլություն կարող ենք թույլ տալ։
Գրառման պատրաստման և խմբագրման ընթացքում օգտագործվել են արհեստական բանականության (AI) գործիքներ»:

Դիտեք նաև՝