Տասնյակ անգամներ գրել եմ Սեյրան Օհանյանի փառապանծ մարտական ուղու մասին, ամեն անգամ սիրտս ցավել է, որ մամուլը հանիրավի քննադատել է գեներալին, ում հպարտորեն համարում եմ իմ ավագ ընկերը, կայացած նախարար, ով ճանաչում-սիրում է յուրաքանչյուր զինվորի՝ նրա մեջ տեսնելով օջախի լույսի, հպարտ քաղաքացու:
Ու բանակն էլ Սպարապետի տունն եմ համարում ու երազանքս է, որ Վազգենի տանն ամեն բան իդեալական լինի: Համոզված եմ, որ նույնն է մտածում իմ գեներալը, ով առողջությունը զոհաբերեց վասն հայրենյաց:
Հիմա զբաղվում եմ մի զինվորի խնդրով, ով իրականում չպետք է զորակոչվեր՝ առողջական խնդիրների պատճառով, սակայն զորակոչվել է:
Ամիսներ շարունակ՝ տղան լուրջ առողջական խնդիրներ է ունեցել, սակայն պատշաճ բուժօգնություն չի ստացել ու որոշակի միջամտությունից հետո նոր՝ տեղափոխվել է հոսպիտալ:
Ես այս խնդրում հետամուտ եմ լինելու արդարության լիակատար հաստատմանը, որովհետեւ համոզված եմ, որ բանակի միջին եւ ստորին օղակներում քիչ չեն մարդիկ, ովքեր ստվերում են մեր բանակի հեղինակությունը, նախարարի բարի անունը:
Ես հույս ունեմ, որ կոնկրետ խնդրում՝ արդարությունը կհաղթանակի՝ ոչ թե պրոբլեմը հրապարակայնացնելու, այլ՝ բանակի ղեկավարության արդարամտության շնորհիվ: Ըստ այդմ՝ առայժմ անուններ չեմ հնչեցնում:
Հավատարիմ Վազգենի պատգամին՝ հավատում եմ մեր բանակին, իմ նախարարին...
