Անդրադարձ Հանրային հեռուստաընկերությամբ ցուցադրվող «Մի րոպե մի բան ասեմ» շարքին, որի թողարկումներից մեկի ժամանակ Նարեկ Դուրյանը` Մաշտոցի արձանի մոտ «ծաղրում է» նրանց, ովքեր հայաֆիկացնում են օտար բառերը` այսինքն` ովքեր օտար բառերի փոխարեն դրանց հայերեն տարբերակներ են օգտագործում:
Մի րոպե, մի բան հասկացնեմ Ձեզ:
Ոնց կարելի է Հանրային հեռուստատեսությամբ Հայերենի նկատմամբ նման հակաքարոզ տանել: Դուք լրիվ ցնդվել եք: Գնալ Մեսրոպ Մաշտոցի արձանի մոտ , Մատենադարանի դիմաց կանգնել ու խոսել այն մասին, թե ինչու ենք մենք Հայերս ամեն ինչ Հայաֆիկացնում, հետո ծաղրել Հայոց լեզուն....
Ու դա անել Հանրային հեռուստատեսության փողո՞վ ու եթերո՞վ... Այդ պահին պետք է սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցը մի հատ այդ տգետի վզին հասցներ:
Ինչու՞ եք Հայաստանի Հանրային հեռուստատեսության տնօրեն նշանակում մի մարդու, ով վստահ եմ` Հայերեն մի բանաստեղծություն չգիտի, չի կարող մի հասարակ թելադրություն գրել Հայերեն ու, անկեղծ, խիստ կասկածում եմ, որ Հայերեն գրել ու կարդալ գիտի: Հիշեցնենք, որ սա
Ու պարզ է, որ ռուսախոս Ռուբեն Ջաղինյանի համար Հայերենով խոսելը դժվար է, դժվար է «ջանուլիկ, պռինեսի մնԷ անանաս»-ի փոխարեն ասել «Սիրելիս, ինձ արքայախնձոր բեր»:
Դժվար է, քանզի նա Հայոց պատմություն չգիտի, չգիտի ինչ է Հայոց լեզուն, չգիտի հայերեն տառն ինչ կշիռ ու գին ունի:
Չէ որ, դա պետական պատվեր չի և մեծ գումարների հետ կապված չէ:
Այնուամենայնիվ, հետևելով Հանրայինի խորհրդին և չհայաֆիկացնելով կարող եմ միայն մի բան ասել՝ ՍԻԿՏԻՐ...
Մարգո Բաղինյան
