Գիտե՞ք ինչն է ծիծաղելի. այսօր առավոտնից հայկական կայքերում ադրբեջանական ծագմամբ լրագրողուհու պատրաստած ռեպորտաժում տեղ գտած մեկնաբանությունն էր կապված Հայաստանի Մաքսային Միությանն անդամակցության հետ և ՌԴ առաջին փոխվարչապետի հայտարարությունը մի կողմ թողած բոլորը խոսքերը մեկ արած սկսեցին ջուր լցնել լրագրողուհու ջրաղացին, որի արածն այլ անուն չունի քան տեղեկատվական «մուխլյոժ»: Հիմա հարց է առաջանում մեր լրագրողները ներկայացնում են մեր պետության շահերը, պաշտպանում են մեր երկիրն ու Հայրենիքը նաև տեղեկատվական հակամարտության մեջ, թե ուրիշի, և հատկապես` մեր հակառակորդի: Տպավորությունն այնպիսին է, որ լրատվական դաշտը և հատկապես կայքերի մեծամասնությունը, անկախ, թե ում են պատկանում իրականում, անհուն ցնծություն են ապրում գործող իշխանությունների սխալներից, նրանց կրած պարտություններից: Անշուշտ համամիտ եմ, չկա անթերի իշխանություն, չկա անթերի պետություն, սակայն չպետք է այդքան քինոտ լինել սեփական նախագահի, կառավարության, առհասարակ պետության ղեկավարության հանդեպ: Տպավորություն է նաև, որ այդ ուրախությունը գալիս է սեփականատերերից ու ունի ի վերուստ ցուցում կամ ուղղորդում: Այս դեպքում էլ հարց է առաջանում, կայքերի մեծ մասի սեփականատերերը գործող իշխանության մի մասնիկն են. ի՞նչ է ստացվում. գործ ունենք երկդիմի խաղ խաղացողների հետ: Լավ ասենք Հայաստանին չընդունեցին Մաքսային Միություն, դրանից ում եկամուտը կաճի, ով իրեն ավելի երջանիկ կզգա, այն էլ ներկայիս գրեթե ճգնաժամային իրականության մեջ, երբ միացումը Մաքսային Միությանը կարող է իրական լուծում դառնալ ու լույս հանդիսանալ`ցույց տալով թունելի վերջը:

ՀրԱգ