Մի օր նրանց կորցրեցի…
Հաշիվ տալու չունեմ։
Երջանիկ եմ՝ Վազգենի բարևը, Վանոյի հրաժեշտն ունենալու համար։
Իմ սերնդից հետո՝ անհայրենիք մեծացան՝ ընկերոջ կորուստ չհասկանալով, տերտեր չսպանելով, երկիր չկառուցելով…
Իմ ավագ ընկերներին կարոտել եմ…

Սուրեն Սուրենյանց