▲ Դեպի վեր

ՎԵՐՋԻՆ ԼՈւՐԵՐԸ

Իսկ դուք եթե մասնագետ չեք՝ մի խոսեք, ջան, լա՞վ...

Լևոն Արոնյանը ստացավ մրցանակը.ընդհանուր՝ 76.250 դոլար

«Ուրախ եմ, որ երկու գոլային փոխանցում եմ կատարել». Հենրիխ Մխիթարյան

Պոնչոն, Ջամբոն և Բագրատյանը

Ժողովո՛ւրդ ջան, դուք համաձա՞յն եք, որ 7 շրջան հանձնենք



2016-11-21 10:10:11

Անցած շաբաթ ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը հարցազրույց տվեց«Россия сегодня» միջազգային լրատվական գործակալության գլխավոր տնօրեն Դմիտրի Կիսելյովին: Անդրադարձան Հայաստանի հետ միացյալ զորախումբ ստեղծելու՝ Ռուսաստանի կառավարության առաջարկին, Արցախի շուրջ ստեղծված իրավիճակին, Երևանի՝ Բաքվի հետ թեժ գիծ ստեղծելու պատրաստակամությանն ու այլ հարցերի:

«Սարգսյանի հիմնական շեշտադրումն այն էր, որ  մենք համաձայնել ենք ու համաձայն ենք 7 շրջանները տալ, որից հետո ազատ կամարտահայտությամբ ժողովուրդը կորոշի իր ճակատագիրը: Բայց այստեղ մի կարևոր հանգամանք կա, որի մասին հպանցիկ խոսեց: Նա պետք է ասեր, որ եղավ ապրիլյան պատերազմը և հաշվի առնելով այս–այս փոփոխությունները՝ մենք չենք կարող զիջել որևէ տարածք ՝ առանց վստահ լինելու, որ սա չի խրախուսի Ադրբեջանին՝ սանձազերծել պատերազմ: Բոլորս հասկանում ենք, որ եթե 7 շրջան ենք զիջում, զիջում ենք ամբողջ Արցախը: Սուտ ու կեղծ է այն մոտեցումը, որ դրանից հետո ԼՂԻՄ-ի տարածքը որևէ ձևով կարող ենք պահել: Էլ չեմ ասում այն, որ ժողովուրդն ինքը կարտագաղթի: Չպետք է մոռանալ նաև ՀՀ  տարածքներն ազատագրելիս թափված արյան մասին: Ո՞վ իրավունք ունի, թեկուզև նախագահը, առանց ժողովրդին հարցնելու որոշում ընդունել: Եթե վստահ է, որ ճիշտ է, թող հանրաքվեի դնի ու ասի՝ ժողովո՛ւրդ ջան, դուք համաձա՞յն եք, որ 7 շրջան հանձնենք և դիմացը ստանանք ազատ կամարտահայտություն: Չէ՞ որ Սահմանադրության մեջ գրված է, որ իշխանությունը պատկանում է ժողովրդին, իսկ Սերժ Սարգսյանը իշխանության կողմից վարձված պետական պաշտոնյա է, որը պետք է կատարի ժողովրդի կամքը:  ժողովուրդն անխելք չէ, հասկանում է, որ թե՛ «այո»-ի, թե՛ «ոչ»-ի դեպքում պատերազմ է սպասվում: Մեզ մնում է միայն երկիրն ուժեղացնել և՛ տնտեսապես, և՛ քաղաքականապես,  որպեսզի Ադրբեջանը չհամարձակվի պատերազմել: Ու, եթե ևս մեկ արկածախնդրություն կանի, ուրեմն պետք է ավերենք ադրբեջանական գյուղերն ու գրավենք 1000քմ կմ՝ որպես պատիժ: Մի հատ էլ արեց՝ էլի մի 1000 քմ կմ կվերցնենք: Վստահ եմ, դրանից հետո Ադրբեջանը խելոք տեղը կնստի: Չպետք է մոռանալ, որ ցանկացած կոնֆլիկտ զսպման քաղաքականությամբ է լուծվում: Սառը պատերազմի ժամանակ ինչո՞ւ Սովետական Միությունն ու Ամերիկան իրար չէին ռմբակոծում: Նրա համար, քանի որ գիտեին՝ ցանկացած քայլ պատժվելու է: Իսկ Ադրբեջանն անպատժելության զգացողություն ունի, ինչը հաճախ պայմանավորված է շատ ռեսուրսներով: Բա մենք էլ մեր ունեցածը թալանում ենք: 2.5 միլիարդ բյուջեի փոխարեն 2 անգամ ավելի կարող էինք ունենալ, որն էլ կօգտագործեինք զենք ձեռք բերելուն ու սարքելուն, որից հետո կտեսնեինք, թե Ադրբեջանը ոնց է թպրտալու»,-Asekose.am-ի թղթակցի հետ զրույցում ասաց դիվանագետ Արա Պապյանը:

Անդրադառնալով ՀՀ նախագահի՝ թեժ գծի անհրաժեշտության մասին առաջարկին(Ենթադրենք՝ շփման գծում ինչ-որ մեկը կրակում է, մեր տվյալներով` ադրբեջանցիներն են կրակում, ես վերցնում եմ լսափողը, զանգահարում եմ Ադրբեջանի նախագահին և ասում` կրակում են։ Եվ նա իրականությունը ստուգում է,-հարցազրույցում ասել էր Սերժ Սարգսյանը),-Արա Պապյանը նկատեց.

«Թեժ գիծը գործում էր ԱՄՆ-ի ու Սովետական Միության միջև: Հաճախ սարքավորումները սխալ ինֆորմացիա էին տալիս, իբր թշնամին հրթիռներ է արձակել, և թեժ գիծը հնարավորություն էր տալիս ճշտելու որ ոչ, նման բան չի եղել: Այնտեղ րոպեների հարց էր: Իսկ այս պարագայում ի՞նչ թեժ գիծ: Ասենք՝ Ալիևին զանգեց, ասաց՝ ձերոնք կրակում են, Ալիևը կասի՝ մի րոպե ... հետո կգա կասի՝ չէ, կներեք, ձերոնք էին կրակում, մերոնք զեկուցեցին: Սարգսյանն այդ ժամանակ ի՞նչ է անելու: Հիմա էլ է՝ մենք ասում ենք դուք եք կրակում, նրանք էլ՝ դուք: Ի՞նչ է, Ալիևը զանգելու է ինչ-որ մի զորամասի ղեկավարի, հարցնելու է՝ կրակո՞ւմ եք, նա էլ պատասխանելու է, թե այո՛, այո՛, պարոն նախագահ, մենք սրիկայաբար կրակում ե՞նք: Բնական է՝ ասելու են հայերն են կրակում:

Անհասկանալի են այս քայլերը: Այս հարցը խորամանկ ձևով Կիսելյովը մեջտեղ բերեց և իմ կարծիքով՝ վարկաբեկման խնդիր էր լուծում: Դրան այլ ձևով կարելի էր պատասխանել: ԱՄՆ-ի կողմից առաջ քաշված հսկող սարքերի մասին պետք է  խոսվեր: Արդյո՞ք ԵԱՀկ Մինսկի խմբի համանախագահները, երբ կհամոզվեն, որ Ադրբեջանն է կրակում, կունենան քաղաքական կամք՝ դատապարտելու նրանց: Իմ կարծիքով՝ ոչ: Իրենք ճիշտը հիմա էլ գիտեն: 3 երկրներն էլ ունեն արբանյակային հետախուզություն ու շատ լավ գիտեն, թե առաջինն ո՞վ է կրակ բացում: Անգամ սա կարևորը չէ: Պետք է մեր դիրքերը լավացնենք.խրամատներ, գիշերային սարքեր, հատուկ հեռադիտակներ ձեռք բերենք: Թե չէ դիրք ունենք, որ հրամանատարը սովորական հեռադիտակ չունի: Անհրաժեշտ է նվազագույնի հասցնել զոհերի, վիրավորների թիվը»:

Խոսելով Սերժ Սարգսյանի կողմից միացյալ զորախմբի ստեղծումը դրական համարելու մասին՝ դիվանագետը նշեց.

«Մենք միացյալ զորախումբ ունեցել ենք այն ժամանակ, երբ որ ռուսական կայսրությունը տրոհվեց : Հայաստանը, Վրաստանն ու Ադրբեջանը միացյալ էին: Եվ, երբ  1918 թվին առանց կռվի հանձնեցինք Կարսը, և Օսմանյան Թուրքիան, խախտելով Եզնկայի զինադադարը՝ անցավ հարձակման, հրամանատարությունը, որտեղ հիմնականում վրացիներն էին, բանակին հրաման տվեց չդիմադրել և նահանջել: Նահանջեցինք այնքան, մինչև Վրաստանը վերջին րոպեին իրեն անկախ հռչակեց, և մենք ստիպված եղանք ճակատամարտ տալ Սարդարապատում: Եվ, եթե  անկախ բանակ ունենայինք, միգուցե, կռվեր Կարսում:  Սումգայիթը հիշեք: Սովետական միացյալ բանակ ունեինք, չէ՞, բայց ոչ ոք չպաշտպանեց հայերին: Ասել է Գորբաչովի՝ մենք ընդամնեը 3 օր ուշացանք: 

Հիմա, եթե մի ամբողջ կորպուս դնում ենք ռուսների տրամադրության ներքո, ի՞նչ երաշխիք կա, որ ասենք, պատերազմի ժամանակ համապատասխան ճիշտ հրամաններ կստանա: Լուրերն էլ հակասական են.մի տեղ գրում են՝ իբր թե հայ գեներալ պետք է լինի զորախմբի ղեկավարը, մի տեղ էլ, թե հիմա հայ գեներալ է, բայց պատերազմի ժամանակ կորոշվի: Եթե պետք է որոշվի, ապա արդեն հասկանալի է, թե ով պետք է լինի, սա մեկ, երկրորդ՝ եթե միացյալ է, անգամ հայ գեներալը ոչինչ չի կարող երաշխավորել:

Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ունեցել ենք հայկական զորամիավորումներ, կամավորական գնդեր, որոնց ղեկավարները հայեր էին, բայց նրանք էլ ոչինչ չկարողացան անել: Ռուս ղեկավարությունը նահանջելու հրաման տվեց՝ մեծ մասը ենթարկվեց:

Այսօր մեր պետականության կարևորագույն հենարանը բանակն է: Ստեղծելով այս համատեղ զորամիավորումը, մենք երկիրը մաս-մաս տալիս ենք:

Ընդհանրապես անհեթեթություն է: Եթե պետք է մեր հարկերով պահենք կորպուս, դնենք ուրիշի տրամադրության ներքո, սա ավելի վատ տարբերակ  է, քան սովետական բանակը: Այն ժամանակ գոնե ծախսերի մեծ մասը Սովետական Միության կենտրոնական բյուջեից էր: Հիմա դու  պահում ես բանակ, որը դնում ես ուրիշի տրամադրության տակ՝  հույսով, որ քեզ կօգնի: Բայց, կներեք, մենք 1000 տեսակ դաշնակցային պայմանագրեր ունենք Ռուսաստանի հետ, տեսել ենք, որ չի օգնում, չի կատարում պայմանագրային պարտավորությունները: Գնացե՛ք, Տավուշի շրջան, հարցրեք գյուղացիներին, ձեզ կպատմեն, թե ինչքան են ադրբեջանցիները գնդակոծում ՀՀ տարածքը, որի պաշտպանությունը ստանձնել է նաև ՌԴ-ն: Մենք օրինակ ունենք, ավելին, իր պարտավորությունը կարող էր կատարել առանց միացյալ զորախումբ ստեղծելու, հիմք համարելով զուտ դաշնակցային հարաբերությունը: Հիշեցնեմ, որ անգամ ՆԱՏՕ-ի ներսում չկան միացյալ զորամիավորումներ: Ամեն մեկն ունի իր ազգային բանակը: Ասենք չկա թուրքական կորպուս, որը գտնվում է գերմանացիների ենթակայության ներքո կամ համատեղ է: Անկախ բանակի գոյությունը  պետական ինքնիշխանության կարևորագույն բաղադրիչներից է, իսկ մեր դեպքում այն անվտանգության գործոն է»:

Անի Կարապետյան




Нравится





Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել Asekose.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ: Նյութերի ներքո` վիրավորական ցանկացած արտահայտություն կհեռացվի կայքից:


Լրահոս

На следующий день я пришел в редакцию с большим советским фотоаппаратом. Эта камера снимала на широкую пленку. На каждом пленке можно было снять 12 кадров. Заняв свое место, я стал ждать.