▲ Դեպի վեր

ՎԵՐՋԻՆ ԼՈւՐԵՐԸ

Երբ սաղ շենքով հավաքվում, բեսեդկայում որոշում ենք՝ դու ես սրանից հետո դիրեկտոր, չաշխատող բան ա...

Կարմիր գծերի տուգանքի համար նվազագույն շեմը կսահմանվի 3000 դրամ

Արտակարգ դեպք Արարատի մարզում. հրազենային վնասվածքով հիվանդանոց է տեղափոխվել 13–ամյա երեխա

Նոր մանրամասներ ԵՄ դրամաշնորհների հափշտակության գործից. ո՞վ է դիմել իրավապահներին

Քեզ էլ կերան, ախպեր, քեզ էլ կերան.Բանաստեղծություն՝ նվիրված «Հաց բերող»-ին


2017-03-17 15:20:03

Ավ. Իսահակյանի անվան կենտրոնական գրադարանում տեղի ունեցավ  բանաստեղծ Խաչիկ Մանուկյանի «Եթերային ապարանք» բանաստեղծությունների ժողովածուի շնորհանդեսը:

«Գրքում մեր լավ ու վատ օրերն են, մեր կյանքն է՝ ձեռքբերումներով, կորուստներով: Ցավոք, կտեսնեք, որ կորուստները մի փոքր ավելին  են եղել: Ներառված են վերջին 2 տարիների ստեղծագործությունները»,-Asekose.am-ի թղթակցի հետ զրույցում ասաց Խաչիկ Մանուկյանը:

Իսկ, թե ինչո՞ւ «Եթերային ապարանք»,-բանաստեղծը կես կատակ, կես լուրջ պատասխանեց.

«Երկրի վրա չկարողացա սարքել, համ էլ՝ դրանք ի վերջո կործանվում են, փշրվում, իսկ եթերայինը չի կարող փշրվել, այն միշտ կմնա»:

Խաչիկ Մանուկյանը, ով «Հաց եմ բերել տղերք» երգի բառերի հեղինակն է, տեղեկացրեց նաև, որ նոր բանաստեղծություն է գրել «Հաց բերող»-ի մասին, որը հավանաբար կզետեղվի հաջորդ գրքում.

«Խիզախ, լուսավոր կերպար էր ու շատ եմ ափսոսում, որ այդպես վարվեցին նրա հետ: Իշխանությունը խոշտանգեց նրան: Նման վերաբերմունքն անընդունելի է, հատկապես այն մարդու նկատմամբ, ով հանցագործ չէր, ընդամենը հաց էր տարել: Ասում են՝ ամեն մարդ իր հոգու ընկալումներով է չափում աշխարհը, և այս դեպքում նրա հերոսականությունն այլ կերպ ընկալեցին: Երեկ նոր բանաստեղծություն եմ գրել՝ նվիրված Արթուր Սարգսյանին՝ «Հաց բերող»-ին.

«Քեզ էլ կերան, ախպե՛ր, քեզ էլ կերան

Մի լուսավոր մարդ է, հազար բերան

Սովյալ բորենինե՛ր, մահվան մերան

Քեզ էլ կերան, ախպեր, քեզ էլ կերան...»:

Անի Կարապետյան




Нравится






Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել Asekose.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ: Նյութերի ներքո` վիրավորական ցանկացած արտահայտություն կհեռացվի կայքից:


Լրահոս

На следующий день я пришел в редакцию с большим советским фотоаппаратом. Эта камера снимала на широкую пленку. На каждом пленке можно было снять 12 кадров. Заняв свое место, я стал ждать.