Հիմա նոր պարզ դարձավ թե ինչու անկախության տարիներին Երեւանում այդպես էլ չդրվեց Գարեգին Նժդեհի արձանն ու նրա անունով համառորեն քողարկում էին Սովետից այստեղ մնացած բոլշեւիկ Սուրեն Սպանդարյանի արձանը: Հիմա ամեն ինչ տեղն ընկավ` Մաքսային Սովետական Միության կազմում: Հիմա պարզ է, թե որն էր չարի սկիզբն ու «Սա Հայաստան է եւ վերջ» գրագողության իմաստը: Սուտ նժդեհական ու իրականում "վերջին բոլշեւիկ" Սերժ Սարգսյանը կարող է արձանագրել այս «չարձանը» իբրեւ իր կենսագրության ամենահաջողված քաղաքական, տնտեսական ու գաղափարական գործարք: Կամ գոնե առավել անկեղծը:

Տիգրան Խզմալյան