Ի սկզբանէ էր Բանն՝ Խօսքը, որ այնքան է վարկաբեկուած մեր օրերուն, պղծուած սուտով ու կեղծիքով, որ կը թուի կորսնցուցած ըլլալ իր արժէքը: Բայց Խօսքը կը բխի մարդ էակին սրտէն ու հոգիէն, ան շունչ է, սրտի տրոփ է, մտքի կայծ է: Զայն եղծելը համազօր է՝ մարդուն էութիւնը խարդախելուն, անարգելուն: Խօսքի անեղծութիւնը մարդ էակին արժանաւորութիւնն է:

Երան Կոյումջյան