Հասարակական, քաղաքական գործիչ Միքայել Նահապետյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Ունքերը խստաբարո կառավարելու մեծ փորձառությամբ պաշտպանության նախարարը ու նրա քաղաքական հովանավորը բանակի ռեֆորմների մասին գիշեր ու զոր զահլա տանելու ֆոնին պիտի բացատրեն, թե իրենց կողմից ստեղծված ու բարեփոխված «տեղական պաշտպանության ուժեր» կողչվող ստորաբաժանումներում ինչո՞ւ Շաքի գյուղում չկար գեթ մեկ մարդ, ում կարող էր կորպուսի հրամանատարը հրամայել աջակցել իր երեխաներին փրկելու շտապող մորը։ Այ սա է պետք կառավարել, ոչ թե մայրական բնազդը։ Ակնհայտ է չէ՞, որ օրինակ Իսրայելում, կամ տո նույնիսկ Պաղեստինում, եթե կարիքը լինի` մաքսիմում 3 րոպե հետո զինված ու հրահանգավորված մարդ կգա կհասնի այնտեղ, ուր պետք է։
Բայց չէ, մեր մոտ նախարարները պիտի ստանան Իսպանիայի նախարարի աշխատավարձ, բայց մեզ բաժին հասնի աֆրիկյան դիկտատուրաների պես ծակ անվտանգություն ու աֆրիկյան աշխատավարձեր։
Մեկդ էդ տղուն հարց տվե՞լ ա «եղբայր ո՞նց ա, որ էդ գյուղում ոչ մի զինված մարդ չկա քո ենթակայության տակ, եթե դու հանրապետության ամենաշատ մարդ կառավարող կառույցի ղեկավարն ես ու երկու տարի ա գլուխ ես տանում, թե տեղական պաշտպանության ուժեր ենք սարքում»։
Ու էս ամեն ինչի հետ միասին էնքան լկտի, անկարեկցանք ու ամբարտավան են, որ «սնուցող մայրերի» գաղափարախոսը մի հատ ծաղիկ չի վերցրել գնա հիվանդանոց, ներողություն խնդրի էդ կնոջից՝ պետք եղած պահին պետության բացակայության համար, մի կես բերան չի հայտարարել, որ էդ տրավման ստացած էրեխեքն իր անձնական հոգածության ներքո կլինեն, մինչև պետությունը համոզված լինի, որ նրանք հաղթահարել են դրա հետևանքները։ Բայց այ սո՞ւտ` խնդրեմ ինչքան ա պետք, որի՞ց ա պետք... ծունկը չկա` կարանք ասենք որ քերծվածք ա թեթև, զենքով էրեխեքին շարել ա պատի տակ` կարանք ասենք, որ իրա համար հանգիստ քնած էր, «ա էտըտ սկրիպաաաաաաչ».... որ ռազմերի, պղծության որ մակարդակի սուտ ա պետք` կարտադրի մեր ստի զավոդը։
Էս պետությունը մարցիպանից սարքած տորթ ա, ամեն ինչ իրական ա թվում մինչև էն պահը, երբ մեկը բռնում ու կծում ա Մայր Հայաստանի գլուխը»։