Հայկական դրամա մեկ գործողությամբ. բոլոր դեպքերն ու բոլոր դեմքերն, ավաղ, իրական են.
Ու անմոռուկը, որ պիտի լիներ ցավի ու ողբի ան -մոռուկ մի սեպ,
Դարձավ ծիծաղի ու ցինիկ վարքի անմոռուկ անկերպ…
Ու <<հեզ>> հայուհին, որ պարտավոր էր գլուխ խոնարհել խոր վշտի հանդեպ,
Սառն ու անտարբեր ծիծաղեց - անցավ վարքով այլակերպ….
Հ.Գ.
Իսկ մենք լռում ենք՝ ով գիտի՝ մինչ ե՞րբ
Զարուհի Մտածող

Դիլանյան Զար